ایران و چین؛ امضای بزرگ‌ترین قرارداد انرژی خورشیدی تاریخ

اقتصاد ایران وارد مرحله‌ای جدید از توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر شده است. ایران و چین اخیراً قراردادی بی‌سابقه برای تأمین ۷۰۰۰ مگاوات صفحات خورشیدی به امضا رسانده‌اند. این توافق می‌تواند نقش مؤثری در کاهش بحران خاموشی‌های کشور ایفا کند و با استفاده از منابع مالی صندوق توسعه ملی، فرصت طلایی برای تقویت فناوری‌های بومی فراهم آورد.

ضرورت توسعه انرژی خورشیدی در ایران

ایران در سال‌های اخیر با چالش کمبود برق و افزایش خاموشی‌ها مواجه بوده است. استفاده گسترده از انرژی‌های تجدیدپذیر به ویژه انرژی خورشیدی می‌تواند راهکاری عملی برای مقابله با این کمبود باشد. اما برای بهره‌برداری سریع و مؤثر از این ظرفیت، تمرکز بر واردات صفحات با کیفیت و همزمان توسعه فناوری داخلی الزامی است. تابستان‌های گذشته نشان داد که شبکه برق کشور تحت فشار شدید قرار می‌گیرد و خاموشی‌های پراکنده، زندگی شهری و صنعتی را مختل می‌کند.

در این شرایط، کاهش وابستگی به نیروگاه‌های حرارتی و جایگزینی بخشی از ظرفیت با انرژی خورشیدی، علاوه بر کاهش آلایندگی، پایداری شبکه برق را افزایش می‌دهد. این هدف تنها با ترکیبی از واردات هدفمند و تقویت تولید داخلی قابل دستیابی است.

اهمیت واردات صفحات خورشیدی

صنایع فعال در حوزه نیروگاه‌های خورشیدی با کمبود صفحات خورشیدی با بازدهی بالا مواجه هستند. چین به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده صفحات مقرون‌به‌صرفه و با کیفیت، می‌تواند نیاز فوری ایران را پاسخ دهد. این صفحات با رعایت استانداردهای بین‌المللی، قیمت مناسب، بازدهی بالا و ضمانت‌نامه معتبر، علاوه بر حل مشکلات فوری، زمینه انتقال فناوری را نیز فراهم می‌کنند.

حمایت از تولیدکنندگان داخلی

در کنار واردات، توسعه و حمایت از تولیدکنندگان داخلی اهمیت بالایی دارد. شرکت‌های دانش‌بنیان و تولیدکنندگان کوچک ایرانی در زمینه طراحی سلول‌های خورشیدی، ساخت صفحات و فناوری‌های مرتبط مانند اینورتر، پیشرفت‌های قابل توجهی داشته‌اند.

حمایت مالی از این شرکت‌ها از طریق تسهیلات کم‌بهره، مشوق‌های صادراتی و تضمین خرید محصولات داخلی می‌تواند مسیر خودکفایی صنعتی در حوزه انرژی خورشیدی را هموار کند و به توسعه پایدار کشور کمک کند.

قرارداد تاریخی ۷۰۰۰ مگاواتی؛ فرصتی نادر

قرارداد اخیر ایران و چین با هدف تأمین ۷۰۰۰ مگاوات صفحات خورشیدی، با سرمایه‌گذاری صندوق توسعه ملی اجرا خواهد شد. پیش‌بینی می‌شود این پروژه تا پایان سال ۱۴۰۵، به کاهش فشار شبکه برق در فصل تابستان کمک کند و همزمان بستری برای انتقال فناوری و ارتقای انرژی پاک ایجاد کند.

ضرورت هماهنگی و برنامه‌ریزی دقیق

تجارب جهانی نشان می‌دهد موفقیت در توسعه انرژی خورشیدی مستلزم ترکیب هوشمندانه واردات و حمایت از تولید داخلی است. تنها با برنامه‌ریزی منسجم و اجرای هماهنگ این پروژه می‌توان بحران برق را کنترل کرد و اقتصاد سبز را توسعه داد. قرارداد ۷۰۰۰ مگاواتی، فرصتی بی‌نظیر است که می‌تواند آینده‌ای پایدار برای انرژی ایران رقم بزند، به شرط آنکه مسیر عملیاتی تقویت توان داخلی و مدیریت دقیق پروژه انتخاب شود.