رهایی از ناترازی بنزین با ظرفیت پنهان جایگاه‌های CNG

ایران به عنوان یکی از بزرگترین دارندگان منابع گاز طبیعی در جهان، فرصتی طلایی برای عبور از بحران‌های مرتبط با تامین سوخت و آلودگی هوا در اختیار دارد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بدون نیاز به صرف هزینه‌های کلان برای احداث زیرساخت‌های جدید، می‌توان سهم گاز طبیعی (CNG) را در سبد سوخت کشور به شکل چشمگیری افزایش داد. در واقع، زیرساخت‌هایی که طی دو دهه گذشته با سرمایه‌گذاری هشت میلیارد دلاری دولت و بخش خصوصی ایجاد شده‌اند، اکنون آماده‌اند تا نقش یک ناجی اقتصادی و زیست‌محیطی را ایفا کنند.

بر اساس تحلیل‌های کارشناسی و آمارهای ارائه شده توسط احسان جان‌محمدی، رئیس انجمن صنفی CNG ایران، در حال حاضر حدود چهار و نیم میلیون خودروی دوگانه‌سوز در کشور تردد می‌کنند که روزانه تنها ۱۶ میلیون متر مکعب گاز مصرف می‌کنند. این در حالی است که ظرفیت واقعی جایگاه‌های فعال فعلی، امکان توزیع روزانه تا ۴۰ میلیون متر مکعب گاز طبیعی را فراهم می‌کند. رسیدن به این نقطه به معنای صرفه‌جویی معادل ۴۰ میلیون لیتر بنزین در روز است؛ دستاوردی که تنها با ترغیب بیشتر رانندگان به استفاده از این سوخت پاک و بدون ساخت حتی یک جایگاه جدید محقق می‌شود.

از منظر اقتصاد کلان، جایگزینی بنزین با سی‌ان‌جی یک استراتژی به شدت سودآور است. با توجه به نرخ‌های جهانی، قیمت تمام‌شده بنزین بین ۶۰ تا ۸۰ سنت برآورد می‌شود، در حالی که این رقم برای گاز طبیعی تنها ۲۰ تا ۳۰ سنت است. شیفت کردن مصرف به سمت گاز، می‌تواند به ازای هر لیتر سوخت، بین ۴۰ تا ۵۰ سنت صرفه‌جویی ارزی برای کشور به همراه داشته باشد. هدف‌گذاری اصولی در این بخش می‌تواند سهم ۱۱ درصدی فعلی سی‌ان‌جی در سبد سوخت ناوگان حمل‌ونقل را به ۳۰ درصد ارتقا دهد و این سوخت را از یک جایگزین حاشیه‌ای به یک سوخت استراتژیک و اصلی تبدیل کند.

علاوه بر مزایای اقتصادی، توسعه مصرف سی‌ان‌جی در ناوگان حمل‌ونقل عمومی و خودروهای سنگین و نیمه‌سنگین دیزلی، راهکاری اثربخش برای مقابله با آلودگی کلان‌شهرهاست. با ارائه مشوق‌های هدفمند به مالکان خودروها، می‌توان وابستگی شبکه حمل‌ونقل به بنزین و گازوئیل را در تمامی شرایط (نه فقط در مواقع بحران ناترازی) کاهش داد و گامی بلند به سوی داشتن آسمانی پاک‌تر و اقتصادی پویاتر برداشت.